Geld

Tring………………..tring.
Mientje schrok op daar ging de bel, ze zat net weer eens even te lezen
Dat was zo, n tijd geleden, na dat ze ziek geweest was vorig jaar had ze geen boek meer in haar handen gehad.
Tring ………….Tring. De bel ging weer.
“Ja……ja.. ik kom al “Mientje schoot overeind en haastte zich naar de gang
maar ze keek in het voorbij gaan toch eerst even door het keuken raam
Na dat die vreemde snoeshanen langs geweest waren voor die inbraak was ze wel wat voorzichtiger geworden.
Voor het hekje stond het rijtuig van de bode. “O dat was gelukkig goed volk”
Weer ging de bel. “Ja …ja ik ben onderweg meneer ongeduld”dacht Mientje bij haar zelf.
Ze deed de deur open en voor de deur stond de Bode met ….Een grote leren stoel. “Ik dacht dat er niemand thuis was en stond net op het punt om weer te vertrekken juffrouw, Maar ik moest die stoel weer de trap af sjouwen dus ik dacht ik druk nog maar een keertje”zei de bode. “Ja…………… Ja, beste man ik was boven en sinds de inbraak kijk ik toch altijd even uit het raam om te zien wie er is, dat begrijpt u toch wel”zei Mientje verontschuldigend.
“Maar ik begrijp dat u die stoel hier moest afleveren? “ vroeg Mientje.
“Ja Jufrouw , u man had hem de Meubellaars gekocht maar omdat er iets aan stuk was hebben ze hem eerst gemaakt wilt u even kijken of het netjes is , het was hier op het rug kussen.?”zei de bode. Mientje bekeek het kussen goed het zag er netjes uit. Joop had een paar weken terug een leren stoel gekocht voor een krats zo als hij zei , alleen was het rug kussen beschadigd. Mientje was niet echt blij geweest. want hij zou voor een stoel bij zijn secretaire gaan kijken. En nu kwam er weer zo,n grote stoel bij in de kamer. Maar ja 100 gulden was toch geen geld voor die stoel, want hij zag er toch wel mooi uit. “Jufrouw, de bezorg koste had u man nog niet betaald het een knaak “zei de bode.
“Goed beste man ik zal eens even kijken of ik wat vinden kan”Mientje liep naar binnen en dacht na waar haalde ze zo gauw 2,50 vandaan . Haar huishoud portemonnee was leeg Joop zou ze gisteren al geld gegeven hebben maar dat was hij weer vergeten, even naar boven in joop zijn nachtkasje lag vast wel zijn portemonnee of zijn portefeuille. Maar in het nacht kastje lag niks. Heeft Joop zeker mee genomen dacht ze en keek om zich heen .Wat nu dat staat toch even stom als je geen geld in huis heb.Opeens schoot ze te binnen het kistje onder inde linnen kast met kerkcenten. Mientje trok de la open gelukkig er lagen nog wat kwartjes en dubbeltjes en met een hand vol klein geld kwam ze bij de deur. Daar hoorde ze de bode met Joop praten. “Ja hij is echt mooi vind u niet “ hoorde ze Joop zeggen. ‘Hoeveel krijgt u voor het bezorgen, een knaak, hier heeft u 3 gulden twee kwartjes voor het lange wachten en bedankt”. Voor Mientje bij de deur was hoorde ze de bode al vertrekken, ze keek naar haar hand met klein geld. Joop kwam naar binnen .’ Zo vrouw wat sta Jij achter de deur wat vind je van mijn stoel’ zei Joop lachend. Mientje ontplofte bijna “Joop ik ben woedend als je nog eens weg gaat en hier in dit huis is geen geld ik kon niet eens die man betalen hij zal wel gedacht hebben ze moet zeker die centen zelf maken.”Mientje keek naar haar hand vol met dubbeltjes en kwartjes.. Joop bulderde van het lachen. “zo vrouw het kerkkistje leeg gehaald, maar wees nu maar niet boos ik heb een verassing voor je buiten staan” .
“Ja ….ja ik weet het al een stoel die voor jou is”zei Mientje nog een beetje snibbig. ‘Nee hoor ik heb voor jou een prachtige badkamer kast waar je al zo lang om liep te zuren. Adriaan heeft hem gemaakt en ik heb hem geschilderd’ zei Joop met nog steeds een grijns op zijn gezicht. ’ik zal hen meteen in de badkamer zetten dan kan je hem inruimen en dan zet ik mijn stoel wel op zijn plekje’. Mientje wist niet wat ze daar op zegen moest en liep achter Joop aan toen hij het kastje in de badkamer zetten. ‘Gelijk maar inruimen en niet te veel zeggen dacht ze , hoewel het is wel een mooi kastje’. Joop liep fluitend naar beneden en ging zijn stoel op zijn plaats zetten. Even later stond hij in de deur van de badkamer te grinniken “mooi kastje vrouw heb je dat van je man gehad , kom je ook even naar mijn stoel kijken benenden. Het was echt een koopje, en over geld gesproken, ik heb gisteravond je huishoudgeld in je portemonnee gedaan …ik zag dat er niks meer in zat , dus dat kerkenkistje….’verder kwam hij niet. Mientje stond nu ook te lachen “Oh Joop en ik dacht dat mijn portemonnee leeg was , ik had er niet eens in gekeken, en ik zag ook jou portemonnee niet, en ik vond het zo stom al die dubbeltjes en ik werd hoe langer hoe kwader op jou, maar je kastje vind ik geweldig en als het bad vol stond keipte ik er in” lachte Mientje..
“O ja, als dank voor je mooie kastje? Kom mee Mien even kijken hoe mijn stoel in de kamer staat en dan lust ik eindelijk wel eens een kopje koffie”zei Joop.
Samen liepen ze lachend de trap af naar de kamer.

De Brievenbus

De deur van schuur werd met een harde knal dicht gegooid
Daarna klonken er snelle voetstappen op de trap.
Mientje keek verschrikt naar Joop. “ Wie zou dat nou toch zijn?”Vroeg ze aan Joop.
Ze zaten samen in de keuken, maar lang hoefde ze niet te wachten want de deur schoot open en Hertha beende naar binnen met een knal rood hoofd.
“Ik pik het niet….ik zal…ik ben….Ik…ik ben zo ontzettend kwaad” al mopperend ging Hertha op een stoel zitten. De tranen stonden achter haar ogen.
“Rustig maar kind” zei Mientje om haar tot bedaren te brengen.
‘Vertel, wat er is gebeurd en waarom je zo boos bent, ik zal een kop thee voor je inschenken’ Mientje stond op om de thee pot te pakken. En Joop pakte een kopje uit de kast en zette dat voor Hertha neer.
“Kind vertel eens rustig wat er aan de hand is’ sprak Joop kalmerend.
“Kwamen er net mensen….van de PTT en de gemeenten….en toen wilde ze een brievenbus zetten…….voor mijn etalage raam!!!!!, Maar gelukkig kwam Martin toen aan lopen en……toen…. hebben ze hem een halve meter om gezet. Maar ik ben zo kwaad… ikke… wilde daar nog een bloemenbak zetten en nu staat dat stomme ding daar, er is toch zat plaats in de straat …waarom moet dat ding voor mijn winkel!” Hertha, s ogen schoten vuur de woede stond er in te lezen.
“Kindje, kindje, toch’ sprak Joop sussend,’als hij echt in de weg staat zullen we een brief maar de gemeente sturen om hem te verplaatsen, maar misschien heeft het ook wel voordelen, zo,n bus naast je etalage, als mensen een brief komen posten kijken ze altijd wel even of er iets leuks in staat”.
Hertha keek haar vader verbaast en vol ongeloof aan. Mientje die alles had aan zitten horen, knikte meelevend.
‘Ik zou het maar even afwachten kind, het heeft net zoals je vader zegt misschien ook wel voordelen’.
Hertha zuchtte eens diep “Hier had ik echt niet aan gedacht, ik was zo ontzettend kwaad, dat ze dat ding, het is er geen kleintje aan de muur maar zo`n grote staande, zomaar, zonder het te laten weten, neer komen zetten, maar als ….als hij echt in de weg staat schrijven we wel een brief.. hè Vader”.
“Ja ‘lachte Joop ’we weten in ieder geval waar we hem posten moeten”.

Flauw gevallen

Die avond aan tafel had Mientje het hoogste woord. Ze was zo vol van haar tochtje op de fiets en dat ze gevallen was onderweg was eigelijk maar bij zaak.
Ze was er zonder kleerscheuren van af gekomen alleen maar een beetje geschrokken. Wel was ze tot de conclusie gekomen dat ze veel vaker moest gaan fietsen om dat het toch wel erg leuk was en dat je zo ook nog eens ergens kwam.
De hele familie had er plezier in dat Mientje zo fijn gefietst had.
Hertha was ook helemaal vol van de map met tekeningen die Sofie gebracht had.
Ze had de map mee naar huis gebracht zo dat hij goed opgeborgen kon worden tot dat Karel de vriend van Martin zou kunnen kijken.
Mientje vond het eigenlijk maar niks stel je voor dat er het echte Da Vinci bij zaten dat er weer iemand lucht ban had dat er hier zoiets in huis was.
Die inbreker was ze nog niet vergeten. Maar ze moest zich maar geen muizenissen in haar hoofd halen. Het was ook niet eens zeker of het wel schetsen van die da Vinci waren.
De dag die er op volgde had Mientje de fiets weer uit de schuur gehaald en ze was naar het einde ven de straat gefietst en weer terug.
Joop had er vreselijk om gelachen. “Mientje wat ga jij nou doen “ had hij gevraagd. “Oefenen”had ze geantwoord’ ik moet dit gewoon elke dag een stukje fietsen, dan gaat het zo weer van zelf, en voor mij zelf is het ook goed’

Dit alles had al weer enkele weken geleden plaats gevonden en Mientje die aardappels zat te schillen dacht met veel plezier aan haar dagelijkse fiets tochtjes die telkens langer werden. “Auw, ….stomme Mien je moet opletten en niet zitten dromen als je zit piepers te jassen”Mientje keek naar haar duim waar een flinke jaap in zat. Het bloed droop op de aardappels. Ze stond op om haar duim onder de pomp te houden daar na drukte het wondje dicht met de handdoek. Opeens voelde ze zich heel raar worden en alles werd zwart.
“Mien……Mientje.. word is wakker..” Joop stond over haar heen gebogen toen Mientje haar ogen weer open deed. ‘Hoe kom ik hierop de keuken vloer ‘dacht ze. “Gelukkig …je komt al weer bij, zal ik je over eind helpen, dan moet je eerst gaan zitten, en als dat goed gaat zal ik je helpen om op een stoel te gaan zitten.” Joop hielp voorzichtig Mientje overeind en zette haar op een stoel.
De handdoek die Mientje om naar hand had gedrukt was helemaal rood van het bloed. “Laat me eens kijken wat er is gebeurd “zei Joop en hij bekeek de duim van Mientje. “Zo….zo had je genoeg van die duim dat je hem er af wilde snijden, hoe kwam dat zo, Mientje vertelde dat ze aan iets anders had zitten denken tijdens het aardappels schillen en dat ze toen in haar duim had gesneden en toen werd ze ineens heel raar en was ze flauw gevallen. Joop bekeek de snee en dacht dat het toch wel mee zou vallen en dat een verbandje wel voldoende was. Hij zou de rest wel zo wel af schillen. En toen even later Mientje net de duim in het verband zat en de aardappels geschild waren.

Toen zei Joop “ Mientje, ik heb een verassing voor je ga eens mee naar de tuin”
Samen liepen ze naar beneden in de tuin stond Floortje met een hondje.Mientje schrok al 'O ..........nee niet nog een hond in huis er zijn er al vier', maar nee het hondje was van haar tante en ze wilde hem even laten zien.
Toen zag Mientje haar fiets staan met aan de bagagedrager een prachtige fiets tas. “Kijk eens…… vrouw dan kan je boodschappen gaan “zei Joop.
Mientje keek naar de tas en bloosde “Wat een mooi, maar waar om krijg ik die, ik ben toch niet jarig”
“Nee hoor, maar omdat je zo graag fietst…… en niet eens aardappels kan schillen……enne…. ik je altijd nog lief vind” grapte Joop.

Verassingen

Mientje had er schoon genoeg van om in het huis te lopen poetsen.
“Ik weet wat ik ga doen, pak de fiets, en ga eens bij Hertha in de winkel kijken en dan ga ik ook naar Gerit en Lena, s winkel, ik wil het nu zelf ook wel eens zien ik hoor alles alleen van de verhalen, ik kom bijna nooit het huis uit” sprak
Mientje tegen zich zelf. Even later zat Mientje op de fiets, het was wel even wennen, ze had al een hele tijd niet gefietst. Toen ze passeert werd door een hondenkar schrok ze zo dat ze pardoes de heg in reed. De Jongen die de kar bereed stopte en vroeg “Juffrouw….ben u gevallen? ”. Waarop Mientje antwoordde “Welnee ……zo stap ik altijd af”. Na dit incident kwam ze heelhuids bij de winkel aan. Hertha was heel verbaasd toen ze haar moeder zag “ Moeder…. Wat een verassing, wat vind ik dat leuk dat u de winkel komt kijken” riep Hertha en ze glom van trots. ‘Ik had het zo slecht naar me zin, thuis, ik wilde er even uit’ zei Mientje ter verontschuldiging. “Dat moet uw veel vaker doen moeder, u zit altijd maar thuis en misschien vind tante Anna of tante Lena het wel leuk u eens te zien, u moet gewoon vaker weg gaan“ zei Hertha.
Mientje genoot van de winkel en al de mooie spullen die Hertha al verzameld had.
Ze werden opgeschrikt toen er iemand op het raam tikte het was een jonge vrouw, met een teken map in haar hand.
‘ O…. dat is Sofie van het winkeltje Houtje Touwtje even verder op’
http://annebethshobbies.web-log.nl/annebethshobbies/2008/11/verhaal-deel-3.html
Hertha opende snel de deur. “Hallo .. Sofie leuk dat je even langs komt dan kan kennis maken met mijn moeder”zei Hertha
‘O dag ‘zei Sofie verlegen en toen tot Hertha ‘Otto had deze map gevonden bij het opruimen tussen de rommel misschien heb jij er iets aan om te verkopen in je winkel. Het is een map met schetsen en tekeningen, je moet maar zien anders doe je ze maar weg”.
Mientje die de deur open zag staan besloot gelijk er even uit te stappen naar haar schoonzus in de winkel naast die van Hertha. “Ik loop even naar hier naast hoor kunnen jullie even rustig praten’ zei Mientje
Lena was net zo verast als Hertha toen Mientje de bloemenwinkel binnenstapte.
“Wat leuk dat je komt kijken hoe vind je ons winkeltje geworden’ en Lena riep ’Gerrit kom eens kijken je zus is er’
Mientje was onder de indruk van de mooie planten die in de winkel stonden, ook Lena zag er heel goed uit veel beter als toen ze net uit Engeland terug was.
En toen ze na een uurtje weer terug naar Hertha, s winkel ging liep ze met een schitterende engelse hangplant in haar hand “hangingbasket” zoals Lena hem noemde. Ze had hem van Lena gekregen, ze had hem willen betalen maar daar kwam niks van in. “We kunnen altijd bij je binnen lopen, we kunnen altijd bij je eten, dus die krijg je van mij” had Lena gezegd.

Toen Mientje de winkel binnen stapte was Sofie vertrokken maar Martin gearriveerd. Hij en Hertha stonden samen gebogen bij de tafel te kijken naar de tekeningen die Sofie gebracht had. “Ik weet wel zeker dat het een Da Vinci is” zei Martin en hij had er kleur van opwinding “ Je moet het wel tegen Sofie gaan zeggen want als het echt zo is zijn deze tekeningen een vermogen waard, en we moeten ze laten zien aan mijn vriend Karel die kan het vast met zekerheid zeggen of het een Da Vinci is”. Hertha was ook helemaal opgewonden. “ Ik ga het gelijk zeggen en we bewaren ze wel zo lang in de kluis tot we zekerheid hebben”en weg was Hertha de winkel al uit op weg naar Sofie.

Mientje met haar engelse hangplant in haar hand schudde het hoofd.
‘Het is me wat met die jonge lui, maar ik stap weer op mijn fiets want anders is straks mijn eten niet klaar ben ook zo maar even weggegaan Joop zal niet weten waar ik ben’ zei Mientje. Martin hielp haar de plant achterop te doen, en toen ze weg fietste kwam Hertha al terug. Ze zwaaide naar haar moeder. “ Tot straks moeder ’ riep ze nog. Toen Mientje thuis kwam stond Joop in de tuin zijn broeibak te bekijken .
“Waar was je nou? Ik heb overal gekeken toen ik je fiets miste snapte ik dat je weg was” zei Joop met een ligt verwijd in zijn stem.
‘Ik had er even genoeg van, jullie gaan allemaal altijd weg en ik poets het huis tot ik suf ben, ik ben bij Hertha en Lena de winkels gaan kijken en ik heb van Lena een hanging…… je weet wel plant gekregen’ zei Mientje op dezelfde toon als Joop tegen haar gesproken had.
“Ja, vrouw ik denk dat ik het wel snap, wat een schitterende plant zal ik die gelijk eens ophangen, wat dacht je op de veranda? Zei Joop nu op een heel ander toon.
“Ja graag, Joop dan zet ik snel een kopje koffie en nu heb ik ook heel veel te vertellen “zei Mientje en verdween in de keuken.
En Joop hing de plant op

Geluk

Toen Hertha die middag thuis kwam was ze helemaal in de wolken.”Moeder…….moeder……. uw heeft het zeker wel gehoord van de kinderen, vanmiddag stond Martin ineens voor de winkel, en ik heb een prachtig schilderij gekregen om te verkopen ….enne……. hij heeft hier vlak bij een huisje kunnen huren met uitzicht een de ene kant op de duinen en aan de anderen kant op een weiland en daar heeft hij dat schilderij gemaakt en het heeft mooi licht op het noorden dat is goed voor schilders……en ik mag..”.Hertha stikte bijna in heer verhaal ze was zo opgewonden.
“Goeiemiddag’ zei Mientje ‘Kindje…. Kindje… ga eerst eens even zitten dan schenk ik een kopje thee in en dan vertel je me eens rustig wat je allemaal te vertellen heb, ik kan het zo niet allemaal bij benen’.
“Sorry hoor Moeder , maar ik was zo verast en ik wist wel dat Martin weer in Nederland was, want dat had Coba me gezegd maar ze had ook gezegd dat hij het erg druk had, dus ik had de groeten gekregen en hij zou snel schrijven, maar dat hij ineens plotsklaps voor mijn neus zou staan had ik echt niet gedacht”zei Hertha die inmiddels aan de tafel was gaan zitten en van Mientje een dampende kop thee had gekregen. Haar ogen straalde en Mientje had trots naar haar dochter gekeken. Ze dacht ‘het is toch wel waar dat de liefde je mooier maakt’ zo als Hertha daar zat was het best een mooie meid zonder dat ze het wist glimlachte ze. “Moeder zit je me uit te lachen?”had Hertha gevraagd. “Nee hoor kind, maar ik vind het zo fijn dat je het zo maar je zin heb, na de moeilijk tijd die je gehad heb” had Mientje gezegd en daar na hadden ze nog een hele tijd zitten praten.
Toen was Joop thuis gekomen en de had een paar Jardinières gekocht bij Piet van Dijk die man van de naaimachine. En ook had hij een zilveren lamp gevonden in zijn winkeltje, hij was niet helemaal heel, maar met wat soldeer werk zou Hertha hem vast wel kunnen gebruiken in haar winkel. Joop had die lamp gratis gekregen en die Jardinières had hij ook voor een prikkie gehad.
Mientje wist niet eens dat hij daar naar toe gegaan was ander had ze de groeten mee gegeven aan haar oude schoolvriendin Saartje die daar bij de burgemeester werkte. Als Joop weer een keer naar dat andere dorp ging om bij die Piet van Dijk in zijn winkeltje te kijken zou ze vragen of ze mee mocht dan kon ze misschien even bij Saartje op bezoek.
In de grootste Jardinière had Joop de zelfde middag nog de palm die in de kamer in het hoekje stond gepoot .Mientje had zelf daar een planten tafeltje willen hebben maar dit stond ook geweldig mooi zo kwam die plant weer veel mooier uit. Die zelfde avond hadden Joop en Pim met de soldeerbout de zilveren lamp weer in elkaar gesoldeerd en het was een plaatje geworden
De volgende dag was Hertha heel gelukkig met de lamp naar haar winkeltje was vertrokken die had nu een prachtig plaatsje op de tafel en stond te wachten op een koper.

Hoe het verder ging

Tjonge………. Jonge wat was Mientje verkouden geweest, het had echt nog dagen aan gehouden en ze had zakdoeken vol genoten.
Haar neus was helemaal rood en schraal geweest. Ze had gelukkig van die heerlijke rode zakdoeken kunnen gebruiken, die waren groot en lekker zacht. Toen ze vroeger in het Notarishuis woonde gebruikte ze altijd van die dameszak doeken die waren heel klein en voelde ook niet zo prettig als die grote rode. Joop vond het geen gezicht als ze daar met die rode dingen liep. Maar hier vond hij het heel gewoon en gebruikte ze zelf ook altijd.
Maar gelukkig voelde ze zich weer helemaal lekker en Willemijn was ook na een paar dagen weer precent, zo hadden ze samen de kamer schoongemaakt en Pim en Joop hadden de kasten versjouwd. De secretaire die Adriaan gemaakt had stond nu op de plaats van de servies kast en de servieskast stond tegen de achter muur. Mientje vond het wel mooi staan maar moest toch wel even wennen aan de verandering. Van Joop had ze na al het poetsen een prachtige plant gehad “een Hertshoorn” die nu met de Chinese vaas op de boekensecretaire stond. Nu wilde ze eigenlijk ook nog een hoog planten tafeltje voor de palm want die stond nu zo zielig in een hoekje. Misschien dat Joop er wel een vond als hij weer eens op een veiling was.
Hertha was helemaal in de wolken geweest met haar naaimachine en die wilde nu ook wel van alles gaan maken maar ze had het zo druk met het inrichten van haar winkel.
Ook Willemijn was meer in de winkel te vinden als dat ze thuis was.
Maar Coba Oud-Leeuwenstein: Coba
de moeder van Martin is ook heel erg handig met naald een draad en die zou nu vitrage komen maken voor da slaapkamer van Robertha en Pim…op de nieuwe machine van Hertha
Mientje dacht even na hoe lang hadden ze al niks van Martin gehoord.
Hij was naar Frankrijk gegaan om daar nog wat dingen te doen en als hij weer terug kwam zou hij in de buurt iets zoeken om te gaan wonen en werken.
Ook Hertha hoorde ze helemaal niet over Martin wel viel het Mientje op dat het eerste wat ze vroeg als ze thuis kwam ” Is er nog post Moeder”. En als Mientje dan van nee schudde dan, zuchtte ze is maar ze zei verder niks. Mientje wilde er verder niet naar vragen dat leek of ze zo nieuwsgierig was en eigenkijk was ze dat ook. “Kom Mien je staat weer te dromen” sprak Mientje tegen zelf ‘zo heb je van avond geen prak in de pot’ Ze liep de keuken in om aan het eten te gaan beginnen. Beneden hoorde ze de deur van de schuur dicht slaan Ze hoorde Geertje en Pieter de trap op stormen. “Oma , oma is er al thee we mochten eerder naar huis van school, de juffrouw was ziek, we zijn naar moeder in de winkel geweest en weet je wie daar was”. Mientje keek naar het tweetal dat de keuken was binnen gekomen, ze stonden daar samen met rode hoofden van het rennen wat ze gedaan hadden. “Rustig….rustig “zei Mientje ‘ik heb geen idee maar waar is jullie moeder jullie zijn toch niet samen naar huis gekomen’
Pieter duwde zijn zusje opzij “Nee hoor Oma, tante Willemijn heeft ons mee genomen Floortje is ook al naar huis, Moeder wilde nog niet want ……raad u Oma……. of moet ik het zeggen”zei Pieter en zijn ogen glommen. Mientje deed of ze heel goed na dacht “ik denk van Opa of ………..ik zou het niet weten”
Geertje deed een stap naar voren en stak haar broer de loef af “Oma het was Martin en……..hij had een mooi schilderij bij zich en……….. moeder was zo blij “Geertje keek naar haar broer met een gezicht van zo nu heb ik het lekker verteld.
Mientje schoot in de lach, toen ze naar het tweetal keek ‘zo dat is heel fijn voor jullie moeder dat Martin weer eens langs komt en nu ga ik thee maken’
“Ja en als ik de thee op heb ga ik bij Floortje spelen”zei Geertje.
“Als ik de thee op heb ga ik de konijnen verschonen, want Martin komt mijn konijnen kijken dus moet het hok schoon zijn “ zei Pieter.
‘Dan zal ik jullie maar snel thee geven want jullie hebben het druk’ zei Mientje

Verkouden

Pfffffffffffff…………………..Mientje zuchtte eens heel diep.
Het liep allemaal weer eens heel anders als ze verwacht had in plaats dat de woonkamer een flinke beurt kreeg zat ze hier in de keuken met rode ogen en een rode neus. Niet dat ze had gehuild maar ze was snot …ja echt snotverkouden. Willemijn had eerst al laten weten dat ze niet kon komen werken omdat ze helemaal niet lekker was. Maar Mientje was al begonnen om de grote kast uit te ruimen en ze besloot maar om dan maar verder te gaan en dan zou ze alvast een goed begin maken.Want als de kast verplaatst moest worden moest hij in ieder geval helemaal leeg. Dus Mientje had al het serviesgoed naar de keuken gebracht en was gaan afwassen. Maar naar maten de dag versteek voelde ze zich ook niet echt fit worden en daar zat ze nu tussen twee dienbladen vol met schoon servies maar de fut was er echt wel uit ze was echt snot verkouden geworden ,ze zou maar wachten op Hertha als die bij de winkel vandaan kwam dan kom zij helpen de spullen weer in de kamer te zetten. Ze zou het wel afdekken met een theedoek en dan ging ze morgen misschien wel verder, maar vandaag in ieder geval niet. Mientje zucht nog eens en dacht aan Hertha die ging zo helemaal op, in haar winkeltje. Maar niet alleen Hertha ook Joop had er een nieuwe hobby bij gekregen en dat was veilingen en rommelmarkten afstruinen.
Zo ook vandaag hij was vroeg vertrokken want hij moest naar de stad omdat daar een grote kunst veiling was. Hij had gezegd dat hij niet meer als 50 gulden zou uitgeven maar of dat zou lukken???? Mientje zette daar dikke vraagtekens bij. Hertha was helemaal in haar sas, ze hadden afgelopen week de straat voor haar winkeltje gelegd en de inloop met zand was dus grotendeels verleden tijd. Heel de straat was bijna nu bestraat en het was er onwijs van opgeknapt.
Hertha wilde de etalage in gaan richten maar Adriaan moest eerst nog een plank er in maken omdat hij erg ongelijk was en ze zo niet veel er in kon zetten..
Daar hoorde Mientje de deur beneden. Zou Hertha al thuis zijn of misschien Robertha . Robertha en Pim waren van morgen ook al vroeg vertrokken het zag ernaar uit dat ze misschien nu snel vergunning voor nieuwe huis kregen er moest nog iets her zien worden en daar waren ze nu voor naar de stad. De keuken deur ging open en Joop stapte binnen. “Zo man nu al terug, ik had je helemaal nog niet verwacht”zei Mientje. “Ja vrouw , ik heb een schitterend kast stel gekocht en nog wat snuisterijen voor Hertha haar winkel ,en een mooie naaimachine voor Hertha maar ik had te weinig geld mee genomen en die man van de naaimachine is nu mee gekomen zo dat ik hem kan betalen en hij kan helpen dat ding op zolder te zetten…….. maar, wat zie ik ben je toch aan die vervl……te schoonmaak begonnen, je zou het toch samen met Willemijn doen?”zei Joop en keek naar zijn vrouw die met haar rode neus op de stoel zat. De man van de naai machine kwam achter Joop, de keuken binnen.” Waar wil u dat ding hebben” vroeg de man die nieuwsgierig in de keuken keek. Het was een klein mannetje met een hoed op .” Gossy vrouw benne uwes zo verkouwe “zie hij vriendelijk tegen Mientje. “Messchien heb ik daar wel wat voor in mijn bakfiets” en hij verdween weer om daar na met een flesje terug te keren.
“Het heb Juffrouw Saartje ook zo geholpe toen die zo verkouwe was,ikke zal uwwes man effe helpen met dat machientje,en dan mot ik gauw weer vort”zei de man. “Ja vrouwtje anders is van Dijk niet voor donker thuis “
Joop en de man die zich ‘ Van Dijk’ noemde liepen de keuken weer uit. En Mientje staarde naar het flesje op de tafel. ‘Hij had het over Juffrouw Saartje gehad, zou dat haar oude school vriendin van vroeger zijn, dat zou wel erg toevallig wezen’
Die werkte al jaren bij een burgemeester een dorp verder, soms zag ze haar nog wel eens’. Ze schrok op toen ze de buiten deur hoorde dichtslaan en Joop even later weer binnen kwam vroeg ze “ Is die ‘van Dijk’ al weg en…….ne hoeveel had je eigenlijk te kort en wat heb je nog meer gekocht Joop?” hij vertelde dat hij nog een mooi kast had gekocht stel voor de winkel en nog wat snuisterijen maar dat hij die naaimachine voor 15 gulden had kunnen kopen en dat was toch een koopje. De spullen voor Hertha haar winkel hadden ze bij de winkel afgegeven, die was heel erg blij geweest met de winkel spullen maar die naaimachine was een verassing voor haar.
Joop keek bezorgd naar Mientje “ Zo te zien ben je ook niet helemaal gezond,
Ik zou maar een schepje van die drank nemen ,want die juffrouw Saartje is jou vriendin van vroeger , ik heb het gevraagd en het was echt jou Saartje”